دهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، علىبنمحمد (ع) که لقبش هادى و نقى و کنیهاش ابوالحسن بود در سال 212 هجرى در نزدیکى مدینه زاده شد. او در هشتسالگى به امامت رسید و در سوم رجب سال 254 هجرى به دستور معتز عباسى با زهر به شهادت رسید. او فرزند امام محمد تقى (ع) و پدر امام حسن عسکرى (ع) بود. امام هادى (ع) به پاکى زندگى و بندگى خدا شهره بود و بیشتر ساعتهاى شبانهروز را به نماز و عبادت پروردگار مىگذراند.
دوران امامت این امام بزرگوار، یکى از حساسترین دورههاى تاریخ اسلام بود و شش خلیفه ستمگر و مستبد عباسى در این دوران حکومت کردند. آنان امام هادى (ع) را بهشدت زیر نظر داشتند و از تماس شیعیان با حضرت جلوگیرى مىکردند.
این دوران پرفرازونشیب، از دیرباز توجه بسیارى از نویسندگان و پژوهشگران مسلمان را به خود جلب کرده؛ بهطورىکه آثار فراوانى در این زمینه به رشته تحریر درآمده است. اما آثارى که تنها به زندگى، شخصیت، سیره اخلاقى و سخنان امام هادى (ع) پرداختهاند، شمار کمترى را به خود اختصاص دادهاند که در این نوشتار، برخى از آنها در قالب چهارده کتاب عربى و بیست کتاب فارسى تقدیم پژوهشگران مىشود.
فى رحاب الامامین الجواد والهادى (علیهما السلام)، فوزى آلسیف، دارالمحجة البیضاء، عربستان سعودى، 2005 م.
فى رحاب رسول الله (ص) واهلبیته (علیهم السلام) 13- 16، هاشم موسوى، المشرق للثقافة والنشر، تهران، 1380 ش، 66 صفحه.
سیرة الامام العاشر على الهادى (ع)، عبدالرزاق شاکر البدر، دیوان، بغداد.
سیرة الائمة على الهادى (ع)، الامام العسکرى (ع)، المهدى المنتظر (ع) (سلسلة حیاة الرسول واهل بیته (علیهم السلام))، محمدرضا عباس و محمد الدباغ، دارالمحجة البیضاء، بیروت، 2004 م.
الامام الهادى (ع)، لجنة التألیف مؤسسة البلاغ، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، تهران، 103 صفحه.
مسند الامام أبىالحسن على بن محمّد، عزیزالله عطاردى، کنگره جهانى حضرت رضا (ع)، مشهد، 1414 ق، 400 صفحه.
منهاج التحرک عند الامام الهادى (ع)، نجف على مهاجر، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، تهران، 183 صفحه.
لمحات من حیاة الامام الهادى (ع)، محمدرضا سیبویه، آستان قدس رضوى، مشهد، 1413 ق، 134 صفحه.
اعلام الهدایة، ج 12، الامام على بن محمد الهادى (ع)، گروه نویسندگان، المجمع العالمى لاهل البیت (ع)، قم، 1422 ق، 244 صفحه.