فصلنامه فرهنگ زیارت

فصلنامه فرهنگ زیارت

زیارت نامه های مخصوص امام حسین علیه السلام

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
پژوهشکده حج و زیارت
چکیده
درآمد
یکى از فضیلت ‏هاى بزرگ ‏سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‏السلام) که در روایات فراوان به چشم مى‏خورد، تشویق و ترغیب به زیارت آن وجود مقدس است که پیامبر و معصومین (علیهم‏السلام) بر آن تاکید فراوان داشته ‏اند. به همین‏جهت مردم را در تمام سال، به زیارت آن بزرگوار فراخوانده ‏اند، بویژه در روزهاى مخصوصى که زیارت مخصوصه أبى ‏عبدالله معروف و مشهور گردیده است.
مثلًا در شب و روز جمعه، و شب و روز عرفه، و شب و روز عید قربان، و شب و روز عید فطر، و اول و نیمه ماه رجب، و نیمه شعبان، و روز اول و نیمه و آخر ماه رمضان، و شبهاى قدر بویژه شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان، و شب و روز عاشورا، و روز أربعین.
وجود همین روایات از پیامبر و معصومین سبب شد که بزرگان اهل حدیث و فقهاى بزرگ شیعه آنها را در کتابهاى حدیثى و فقهى خود آورده و ضمن دسته‏بندى کردن آن‏ها عنوان استحباب و تاکید استحباب به آنها بدهند. همانگونه که مرحوم کلینى و شیخ طوسى و شیخ صدوق و حر عاملى، و علامه مجلسى و دیگران چنین کرده‏اند. مثلًا شیخ حر عاملى (ره) در باب زیارت امام حسین (ع) در شب جمعه مى‏نویسد:
باب تاکد زیارة الحسین کل لیله جمعه و کل یوم جمعه‏[1]
و یا این‏که ابن طاووس درباره زیارت امام حسین (ع) در روز عرفه مى‏فرماید:
فضل زیارة الحسین یوم عرفه.[2]
همچنین شیخ حر عاملى درباره زیارت امام حسین (ع) در اول ماه رجب و نیمه آن مى‏نویسد:
باب تاکد استحباب زیارة الحسین فى اول رجب و فى النصف منه.[3]
و درباره زیارت امام حسین (ع) در ماه رمضان و شبهاى قدر مى‏نویسد:
باب تاکد استحباب زیارة الحسین لیله القدر و فی شهر رمضان خصوصاً اول لیله و آخر لیله و لیله النصف.[4]
درباره زیارت امام حسین (ع) در شب و روز عید فطر و شب عید قربان آورده‏اند:
تاکد زیاره الحسین لیله الفطر و لیله الأضحی.[5]
همچنین درباره زیارت امام حسین (ع) در شب و روز عاشورا و روز اربعین نوشته‏اند:
تاکد زیاره الحسین لیله عاشورا یوم عاشورا[6] و تاکد زیاره الحسین یوم الأربعین من مقتله.[7]
چرایى زیارت مخصوصه‏
با عنایت به تقدیم فهرستى که از روزهاى زیارتى امام حسین (ع) تقدیم علاقه‏مندان شد این چرایى تا حدودى روشن شد امّا جهت آگاهى بیشتر با عنایت به روایاتى که تقدیم خواهد شد، این چرایى روشنتر خواهد شد.
1- ارواح انبیاى الهى در این روزها به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) مى‏روند.
2- فرشتگان از خداوند رخصت گرفته و در این روزها مقدس به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) مى‏روند.
3- خداوند لطف و کرمش در این روزهاى مخصوص و ویژه به زائران بیشتر خواهد بود.
4- در این روزها لطف خداوند به امام حسین (علیه‏السلام) بیشتر است.
5- خداوند مى‏خواهد به بهانه‏هاى گوناگون این جایگاه بلند و رفیع پررفت و آمد باشد.
علاوه براین مى‏بینم اضافه بر روزهاى مخصوص در تمام دوران سال استحباب زیارت امام حسین (علیه‏السلام) ثابت بالأخص در روزهایى که به آن حضرت انتساب داشته باشد همانند روز مباهله و روز نزول سوره هل اتى و روز ولادت آن حضرت.
نگاهى به فضیلت‏هاى روزهاى مخصوص‏
پیش از بررسى روایات زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در این روزها، لازم است نیم نگاهى به فضیلت این روز بیفکنیم تا با معرفت بیشترى به زیارت امام در این روزها بنگریم.
فرهنگ زیارت - فصلنامه فرهنگى، اجتماعى، سیاسى، تاریخى، ج‏3، ص: 13
1- فضیلت عرفه و سرزمین عرفات‏
عرفات سرزمینى است بسیار مقدس و محل حضور تمام انبیاى الهى از آدم تا خاتم است. عرفات سرزمینى است تمام میهمانان و ضیوف الرحمان در یک روز مقرر در آن جمع شده و اعمال حج خود را در آن آغاز مى‏کنند. به حق سرزمین عرفات محل برآورده شدن حاجات و محل ریخته شدن گناهان و محل عفو و بخشش گناهان از سوى پروردگار مهربان است.
2- فضیلت شب و روز عید فطر
از دیگر شب‏ها و روزهاى مقدس و با فضیلت که در روایات آمده است کمتر از شب قدر نمى‏باشد شب عید فطر است و همانطورى که گفته شده مستحب است در آن شب غسل شود و آن شب به احیا گذارده شود، همچنین روز عید فطر که پایان یک تلاشى بزرگ است روزى بسیار مقدس است و با فضیلت.
3- فضیلت روز اول و نیمه ماه رجب‏
ماه رجب ماه دعا و استغفار است. ماه رجب سراسر اعمال و مناجات و اظهار اطاعت و بندگى از سوى بندگان خالص الهى به مقام ربوبى حق تعالى. پیامبر اکرم (ص) درباره این روز فرمود:
ماه رجب ماه بزرگ خداست و ماهى در حرمت و فضیلت به آن نمى‏رسد[8].
نیمه آن نیز شب بسیار بافضیلتى که روایات اهل‏بیت عصمت نشانگر آن فضیلت‏ها است.
4- فضیلت شب و روز جمعه‏
فضیلت این شب و روز بر سایر روزها و شبهاى دیگر هفته برترى دارد. تا جایى که روایت شده مرگ شب و روز جمعه بهتر از روزهاى دیگر است. گاه در اجابت دعاها یک هفته تاخیر پیدا مى‏شود تا شب و روز جمعه فرا رسیده و خداوند به برکت این شب و روز دعاهاى بندگان را به اجابت برساند.
شب جمعه شبى است که خداوند دربهاى توبه را بر بندگان بازگذارده و منادیان از سوى پروردگار جهانیان بندگان به سوى او و توبه فرامى‏خوانند. و ده‏ها فضیلت دیگر که همه آن‏ها نشانه عظمت و تقدس و بزرگى این شب و روز است.
5- فضیلت ماه رمضان و شبهاى قدر
در این ماه شب قدر است که برابر با هزار ماه مى‏باشد. شبى که سرنوشت بشر طبق تقدیرات الهى تعیین مى‏شود. شبهایى است که هر شبش هزاران هزار انسان گناهکار مورد عفو و بخشش پروردگار قرار مى‏گیرد.
6- فضیلت نیمه شعبان‏
از امام محمد باقر (علیه‏السلام) درباره فضیلت این شب پرسیده شد که حضرت فرمود:
آن شب از افضل شبها است پس از شب قدر. و عظمت این شب را بس که نزول قرآن بر پیامبر خدا و ولى خدا حضرت امام زمان در آن شب بوده است و درباره نیمه شعبان اعمال زیادى وارد شده از جمله زیارت ابى عبدالله (علیه‏السلام) مى‏باشد.
7- فضیلت عاشورا
امام باقر (علیه‏السلام) درباره حضور در این روز در کربلا فرمود:
هر که زیارت کند حسین بن على را در روز دهم محرم تا آن که در نزد قبر آن حضرت گریان شود خدا را در روز قیامت ملاقات مى‏کند با ثواب دوهزار حج و دو هزار عمره و دو هزار جهاد.[9]
اگر در سرزمینى حضور پیدا کنید که خدا پیش از نظر کردن به میهمانانش اول به شما و زائران امام حسین (ع) نظر مى‏کند و یا شب و روزى در جایى حاضر شوید که کمتر از شب قدر نمى‏باشد. و یا در زمان و مکان مقدسى باشید که ماه دعا و استغفار است و یا در شب و روز جمعه جایى باشید که آن روز و شب از بهترین و برترین شبها و روزهاى هفته است و شب آمرزش گناهان و فراخوان بندگان است. و در ماهى در مکانى حضور پیدا کنید که یکى از روزهاى آن شب قدر است و یا در شبى در سرزمینى حاضر شوید که خاطره دلاوریهاى بزرگ مردى همچو امام حسین (ع) باشد توقع دارید که در این روزها و شبهاى ویژه خداوند به شما چه چیزى کرامت کند.
آیا جز نظر لطف و مرحمت خداوندى به چیز دیگرى فکر مى‏کنید؟!
زیارت‏هاى مخصوصه امام حسین (علیه‏السلام) در روایات اهل‏بیت‏
ائمه هدى (علیهم‏السلام) در روزهایى خاص پیروان خویش را به زیارت سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیهم‏السلام) تشویق کرده‏اند که آن روز از نظرتان گذشت. اما در این بخش شما را با روایات مربوطه صادر شده درباره‏ى این روزها آشنا مى‏کنیم.
1- زیارت در اول ماه رجب‏
بشیر دهان از امام جعفر صادق (علیه‏السلام) روایت کرده فرمود:
من زار قبر الحسین (علیه السلام) أول رجب غفر الله له البتّه‏[10]؛
هر کس قبر امام حسین (علیه‏السلام) را در روز اول ماه رجب زیارت کند، البته حق تعالى او را مى‏آمرزد.
2- زیارت امام در نیمه رجب‏
احمد بن محمد بن أبى نصر بزنطى گوید: از امام رضا (علیه السلام) پرسیدم که در کدام ماه امام حسین (علیه‏السلام) را زیارت مى‏کنید؟ امام در پاسخ فرمود:
فى النصف من رجب و النصف من شعبان‏[11]؛
در نیمه ماه رجب و نیمه ماه شعبان.
و در روایت دیگرى که احمد بن محمد بن ابى‏نصر از امام رضا (ع) مى‏پرسد این است که مى‏گوید به امام عرض کردم در کدام‏یک از اوقات افضل است که امام حسین (علیه‏السلام) را در آن وقت زیارت کنیم. که حضرت پاسخ نیمه رجب و نیمه شعبان را دادند.[12]
جالب این است که برخى از روایات، زیارت امام حسین (علیه‏السلام) را در نیمه رجب غفیله نامیده‏اند، یعنى از زیارتى که مردم از آن غافل هستند.
3- زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در نیمه شعبان‏
شیخ حر عاملى به دوازده روایت اشاره مى‏کند که همه آنها در مقام فضیلت زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در شب نیمه شعبان وارد شده است. که به چند روایت بسنده‏مى‏کنیم.
ابوبصیر از امام صادق نقل مى‏کند که امام فرمود:
من أحب أن یصافحه مائتا ألف نبی و عشرون ألف نبی فلیزور قبر الحسین بن على (علیه‏السلام) فی النصف من شعبان، فإن أرواح النبین یستأذن الله فی زیارته فیؤذن لم‏[13]؛
هر که مى‏خواهد یکصد و بیست و چهار پیامبر با او مصافحه کنند پس در نیمه شعبان امام حسین (علیه‏السلام) را زیارت کند، بدرستیکه در این روز ارواح پیامبر از خداوند رخصت گرفته به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) بروند.
امام زین العابدین و امام صادق علیهماالسلام در چندین روایت به آثار و برکات زیارت امام حسین (علیخ السلام) چنین اشاره مى‏فرمایند:
در شب نیمه شعبان به زائران امام حسین ندا مى‏رسد، آمرزیده شده برگردید و ثواب شما بر خدا و پیامبرتان خواهد بود.[14]
هر که در شب نیمه شعبان امام را زیارت کند گناهانش آمرزیده شده و تا آخر سال گناهى برایش نوشته نخواهد شد.[15]
هر کس امام حسین را در نیمه شعبان زیارت کند خداوند براى او هزار حج را مى‏نویسد.[16]
4- زیارت در ماه رمضان و شبهاى قدر
روایات و احادیث دیگرى بر این دلالت دارند که زائران امام حسین (ع) در ماه رمضان و شبهاى قدر آمرزیده شده و اگر به خدا از آتش جهنم پناه ببرد پناه داده خواهد شد. همچنین براى روز قیامت براى زیارت امام در ماه رمضان حسابى نخواهد بود.
ابن قولویه در کامل الزیارات از عبید بن الفضل از امام صادق (علیه‏السلام) نقل کرده فرمود:
من زار الحسین بن على (علیه‏السلام) فی شهر رمضان و مات فی الطریق لم یعرض و لم یحاسب و قیل له ادخل الجنه آمناً[17]؛
هر کس قبر امام حسین را در ماه رمضان زیارت کند و در راه بازگشت بمیرد، از براى او عرض و حسابى در روز قیامت نخواهد بود و به او بگویند: داخل بهشت شو بدون خوف و ترس.
و از امام محمد تقى (علیه‏السلام) روایت شده که به عبدالعظیم حسنى فرمود:
من زار الحسین لیله ثلاث و عشرین من شهر رمضان و هی اللیله التی یرجی ان تکون لیله القدر و فیها یغرق کل امر حکیم صافحه اربعه و عشرون الف ملک لیله القدر و فیها یفرق کلّ امر حکیم صافحه أربعه و عشرون الف ملک و بنی کلهم یستأذن الله فی زیاره الحسین فی ثلث اللیله‏[18]؛
هر کس امام حسین را در شب بیست و سوم ماه رمضان و آن شبى که امید هست شب قدر باشد زیارت کند با بیست و چهار هزار فرشته و پیامبر که همه آن‏ها براى زیارت امام حسین در این شب از خدا رخصت مى‏طلبند مصافحه خواهد کرد.
5- زیارت در عید فطر و قربان‏
حر عاملى ره- در کتاب شریف وسائل الشیعه به دو روایت اشاره مى‏کند که ذیلا متذکر مى‏شویم:
عبدالرحمن بن الحجاج از امام صادق (علیه‏السلام) روایت کرده فرمود:
من زار قبر الحسین (علیه‏السلام) لیله من ثلاث غفر الله له ما تقدم من ذنبه و ما تأخر. قلت: أی اللیالی جعلت فداک؟
قال: لیله الفطر و لیله الأضحی و لیله النصف من الشعبان‏[19]؛
هر کس در یکى از سه شب قبر امام حسین (علیه‏السلام) را زیارت کند گناهان گذشته‏و آینده‏اش آمرزیده شود، عرض کردم آن شبها کدامند؟
امام فرمود: شب عید فطر و شب عید قربان و شب نیمه شعبان.
همچنین از یونس بن ظبیان روایت کرده گفت امام صادق (علیه السلام) فرمود:
من زار قبر الحسین (علیه السلام) لیله النصف من شعبان و لیله الفطر و لیله عرفه فى سنه واحده کتب الله له ألف حجه مبروره، و ألف عمره متقبله و قضیت له ألف حاجه من حوائج الدنیا و الآخره‏[20]؛
هر کس قبر امام حسین (علیه‏السلام) را در شب نیمه‏شعبان و شب عید فطر و شب عرفه در یک سال زیارت کند، خداوند براى او هزار حج مبرور و هزار عمره قبول شده نوشته و هزار حاجت و نیاز از حاجتهاى دنیوى و اخروى برایش برآورده مى‏کند.
6- زیارت در شب و روز عرفه‏
و در فضیلت زیارت امام حسین (علیه السلام) در شب و روز عرفه حدود پانزده روایت از اهل بیت رسیده است که هر یک از آن‏ها به یکى از آن فضیلت‏ها اشاره‏اى دارند.
الف- مثلًا امام صادق (علیه السلام) به بشیر دهان مى‏فرماید:
خداوند براى هر گامى که براى زیارت امام حسین (علیه‏السلام) برمى‏دارى یک حج کامل براى او مى‏نویسد.[21]
ب- امام به یونس بن ظبیان مى‏فرماید:
من زار قبر الحسین یوم عرفه کتب اله له الف الف حجه مع القائم علیه السلام ...[22]
هر کس قبر امام حسین (علیه‏السلام) را در روز عرفه زیارت کند خداوند براى او هزار هزار حج همراه با حضرت قائم علیه السلام مى‏نویسد.
ج- همچنین امام به یکى از یاران خود به نام حنان مى‏فرماید:
یا حنان اذا کان یوم عرفه اطلع علی زوار الحسین (علیه‏السلام) فقال لهم: استأنفوا فقد غفرت لکم‏[23]؛
اى حنان روز عرفه خداوند به زوار امام حسین (علیه‏السلام) مى‏فرماید: اعمال خود را از سر بگیرید که شما را بخشیدم.
د- بشیر گوید از امام صادق (ع) شنیدم مى‏فرمود:
من أتی قبر الحسین بعرفه بعثه الله یوم القیامه تلج الفؤاد[24]؛
هر کس در روز عرفه، به زیارت قبر امام حسین (علیه‏السلام) برود، خداوند در روز قیامت او را شادمان محشور مى‏کند.
7- زیارت در شب و روز عاشورا
روایات و احادیث اسلامى درباره فضیلت زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در شب و روز عاشورا فراوان سخن گفته است و تعبیرهاى زیبایى در این راستا آورده شده است، دقت کنید:
الف- زید شحام از امام صادق (علیه‏السلام) روایت کرده است:
من زار قبر أبی عبدالله یوم عاشورا عارفاً بحقه کان کمن زار الله تعالی فی عرشه‏[25]؛
هر کس در روز عاشورا قبر امام حسین (علیه‏السلام) را با معرفت زیارت کند همانند کسى است که خدا را در عرش خود زیارت کرده است.
ب- حریز گوید امام صادق (علیه‏السلام) فرمود:
من زار الحسین فی یوم عاشورا و جبت له الجنه‏[26]؛
هر کس در روز عاشورا امام حسین (علیه‏السلام) را زیارت کند بهشت بر او واجب مى‏شود.
ج- جابر جعفى از امام صادق (علیه‏السلام) روایت کرده فرمود:
من بات عند قبر الحسین لیله عاشورا لقی الله یوم القیامه ملطخاً بدمه، کأنها قتل معه فی عرصه کربلا[27]؛
هر کس شب عاشورا کنار قبر امام حسین (علیه‏السلام) سپرى کند روز قیامت خداى را با چهره خون آلود ملاقات مى‏کند، گویا همراه امام حسین (علیه‏السلام) در سرزمین کربلا کشته شده است.
د- و فرمود:
من زار الحسین علیه السلام یوم عاشورا و بات عنده کان کمن استشهد بین یدیه‏[28]؛
هر کس که امام حسین (علیه‏السلام) را در روز عاشورا زیارت نموده نزد آنحضرت بماند، همانند کسى خواهد بود که در برابر امام به شهادت رسیده است.
ه- همچنین روایت شده است که:
هر که بخواهد حق پیامبر خدا و حق امیرمؤمنان و حق فاطمه زهرا را اداء کند پس امام حسین (علیه‏السلام) را در روز عاشورا زیارت کند.[29]
8- زیارت در روز اربعین‏
و روز اربعین نیز یکى از روزهاى زیارتى مخصوص امام حسین (علیه‏السلام) مى‏باشد؛ یعنى آن روزى که جابر بن عبدالله انصارى به قصد زیارت تربت ابى عبداله به کربلا رفته بود.
شیخ طوسى در مصباح مى‏نویسد:
روز بیستم ماه صفر روز برگشت حرم امام حسین (ع) از شام به سوى مدینه الرسول و آن روزى است که جابر ابن عبداله به قصد زیارت امام وارد سرزمین کربلا شد، و او اولین کسى بود که به زیارت امام شتافت.[30]
در این خصوص دو روایت از دو امام رسیده که شیعیان را به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در این روز تشویق کرده‏اند.
روایت اول از امام حسن عسکرى (علیه‏السلام) است که در کتاب تهذیب و مصباح نقل گردیده است که امام فرمود:
علامات المؤمن خمس، صلاه الخمسین و زیاره الأربعین و التختم فی الیمین و تعفیر الجبین و الجهر ببسم الله الرحمن الرحیم‏[31]؛
علامتهاى مؤمن پنج چیز است، پنجاه و یک رکعت نماز گزاردن و زیارت امام حسین در روز اربعین و انگشتر در دست راست کردن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرحمن الرحیم را بلند گفتن.
روایت دوم از امام صادق (علیه‏السلام) است که صفوان جمال از آنحضرت روایت کرده است. صفوان گوید مولاى من امام درباره زیارت اربعین به من فرمود:
هنگامى که روز بالا مى‏آید مى‏گویى: السلام علی ولی الله و حبیبه ... سپس دو رکعت نماز مى‏گذارى و هر چه دوست مى‏دارى دعا کن و برگرد.[32]
9- زیارت در شب و روز جمعه‏
زیارت دیگرى که هر هفته تکرارش استحباب دارد همانا شب و روز جمعه است که معصومین (علیهم السلام) بر زیارت امام حسین (علیه‏السلام) در این شب و روز توصیه و سفارش کرده‏ اند.
هنگامى که صفوان جمال از امام صادق (علیه‏السلام) درباره زیارت امام حسین (علیه‏السلام) پرسید امام پاسخ فرمود:
چگونه به زیارتش نروم در حالى که در شبهاى جمعه خدا و پیامبرش به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) مى‏روند.[33]
(البته مقصود از زیارت خدا به معناى زیادى عنایت و تفضل او بر امام حسین (علیه‏السلام) است).
ابن قولویه از داود بن یزید از امام صادق (علیه‏السلام) روایت کرده است که فرمود:
من زار قبر الحسین فی کلّ جمعه غفر الله له البتّه و لم یخرج من الدنیا و فی نفسه حسره منها و کان مسکنه مع الحسین بن علی علیه السلام‏[34][35]؛
هر کس به زیارت قبر امام حسین در هر جمعه برود البته آمرزیده شود و با حسرت از دنیا نخواهد رفت و جایگاهش در بهشت با امام حسین (علیه‏السلام) خواهد بود.
آثار و برکات زیارت مخصوصه امام حسین (علیه السلام)
از روایات و احادیث یاد شده آثار و برکات زیر را مى‏توان به دست آورد که به عنوان پایان‏بخش مقاله یادآورى مى‏نمائیم.

بیست و چهار هزار فرشته و پیامبر با زائر امام حسین در این روز ویژه مصافحه مى‏کنند.
حق تعالى مى‏آمرزد کسى را که در این روزهاى ویژه به زیارت امام حسین (علیه‏السلام) برود.
اگر بهشت را از خدا بخواهد، خدا به او مى‏دهد.
اگر به خدا از آتش پناه ببرد خداوند او را از آتش جهنم پناه مى‏دهد.
خداوند زائر امام حسین (علیه‏السلام) بابت زیارت آن روز مخصوص محسابه نخواهد کرد.
به زائر امام حسین (علیه‏السلام) گفته مى‏شود بدون هیچ خوف و ترسى وارد بهشت شو.
یکصد و بیست و چهار هزار پیامبر با او مصافحه مى‏کنند.
گناهان گذشته‏و آینده‏اش بخشیده مى‏شود.
براى زائر امام حسین (علیه‏السلام) درشب نیمه شعبان و شب عید فطر و شب عرفه هزار حج مبرور و هزار عمره مقبوله نوشته مى‏شود.
هزار حاجت دنیا و آخرت زائر امام حسین (علیه‏السلام) در روزهاى ویژه برآورده مى‏شود.
خداوند زائر امام حسین (علیه‏السلام) را که در شب عرفه بماند و روز عید قربان امام را زیارت کند، از هرشرى درآن سال محافظت کند.
خداوند را در عرش زیارت مى‏کند.
خداوند ثواب صد حج و صد عمره و صد جهاد با پیامبر مرسل و یا امام عادل را به او مى‏دهد.
خداوند ثواب هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد با پیامبر یا امام عادل را به زائر امام حسین (علیه‏السلام) در روز مخصوص و ویژه کرامت مى‏کند.
هر گامى که زائر امام حسین (علیه‏السلام) در روز و وقت مخصوص بردارد حجى با همه مناسک بر او مى‏نویسد.
خداوند اول به زائران امام حسین (علیه‏السلام) نظر رحمت مى‏کند سپس به میهمانانشان در صحراى عرفات.
زائر امام حسین (علیه‏السلام) در روز ویژه با حال حسرت از دنیا نخواهد رفت.
جایگاهش در بهشت مى‏باشد.

شباهت ها و تفاوت ها در زیارتنامه ‏ها
اگر اندک تاملى در زیارت‏نامه‏هایى که در مناسبت‏هاى مختلف و روزهاى مخصوص در کنار قبر أبى‏عبدالله قرائت شده بنمائیم. خواهیم دید که علاوه بر لعن و سلامى که در تمام زیارت‏نامه‏ها کاملًا به هم شباهت دارند امّا از جهت دیگر این زیارت‏نامه‏هایى که به مناسبت نیمه رجب و نیمه شعبان و شبهاى قدر و عید فطر و قربان و عرفه و عاشورا و اربعین بیان شده کاملًا با هم متفاوت هستند. و هر یک از این زیارت‏نامه‏ها مطلب تازه‏اى بر ذهن زائر القائ مى‏کند و او نیز این معارف الهى را از زبان امام معصوم قرائت مى‏کند.
چرا که در زیارت نیمه رجب، پس از سلام هاى متعدد به انبیاى الهى و اوصیاى بزرگ، سخن از شنیدن امام و آگاه بودن از سخن زائران و جواب امام را در فکر زائر مطرح مى‏کند. بدین جهت مى‏بینیم که زائر امام حسین (علیه‏السلام) در این زیارت سخن امام را بیان کرده و از امام حسین (علیه‏السلام) درخواست شفاعت نزد خداوند على اعلا از او مى‏کند.
و در زیارت‏نامه‏نیمه شعبان سلام فراوان در آن یافت نمى‏شود بلکه شهادت نامه‏است یعنى شهادت زائر امام حسین (علیه‏السلام) به این که اماما تو کشته شدى ولى نمردى بلکه جاوید شدى و شهادتت قلب‏هاى شیعه و پیروانت را زنده کرد.
شهادت به این‏که امام نور خدایى است که هرگز خاموش نمى‏شود.
و در زیارت‏نامه‏شبهاى قدر، پس از اظهار برائت از دشمنان امام، زائر امام حسین (علیه‏السلام) معرفت خود را به جایگاه امام اظهار کرده و بصیر بودنش را به راه حق امام اعلام مى‏دارد.
و در زیارت‏نامه امام حسین (علیه‏السلام) در روز عید فطر و قربان که نسبتاً طولانى است، زائر امام حسین (علیه‏السلام) پس از خوشحال از آمدن به زیارت امام و مقتداى خود دوستى و محبت و پیروى خود را از اهل‏بیت و خط روشن و صحیح آنها اعلام مى‏دارد.
و در زیارت‏نامه شب و روز عرفه، زائر امام حسین (علیه‏السلام) پس از سلام بر تمام امامان به حق، امام حسین (علیه‏السلام) را مورد خطاب قرار داده و ویژگى‏هاى او را در قالب زیارت‏نامه در محضرش عرضه مى‏کند.
و در زیارت‏نامه عاشورا که از زبان امام محمد باقر (علیه‏السلام) آن را مى‏خواند به سوز دل امام باقر مى‏رسد که سى و پیج مرتبه دشمنان را نفرین و از آنها اظهار برائت مى‏کند به‏ویژه آل ابى سفیان و آل زیاد و آل مروان و آنهایى که به این جریان کمک کردند.
و یا این‏که در زیارت‏نامه روز اربعین اشاره به تکلیف امام شده که در برابر پرچمداران کفر و استبداد ایستادگى کرده و خون عزیزش را در این راه تقدیم داشته است.
با اندکى فکر و اندیشه در این زیارت‏نامه‏ها ملاحظه مى‏کنیم که در هر یک از آن‏ها مطلب جدید مطرح گردیده که در زیارت‏نامه قبلى وجود ندارد.
 
[1] - حر عاملى، وسائل الشیعه، ج 14، ص 479.
[2] - ابن طاووس، الاقبال، ص 303.
[3] - وسائل الشیعه، ج 14، ص 465.
[4] - همان، ص 473.
[5] - وسائل الشیعه، ج 4، ص 475.
[6] - همان، ص 476.
[7] - همان، ص 478.
[8] - فضائل الاشهر الثلاثه، ص 24.
[9] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 373.
[10] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 363.
[11] - همان، ص 364.
[12] - همان.
[13] - وسائل الشیعه، ج 1، ص 365.
[14] - همان.
[15] - همان، ص 366.
[16] - همان، ص 368.
[17] - ابن قولویه، کامل الزیارات، ص 330.
[18] - الاقبال، ص 211.
[19] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 371.
[20] - همان.
[21] - شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 182.
[22] - شیخ طوسى، تهذیب الاحکام، ج 2، ص 17.
[23] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 361
[24] - همان، ص 362.
[25] - تهذیب الاحکام، ج 2، ص 17.
[26] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 372.
[27] - همان.
[28] - همان.
[29] - همان، ص 373.
[30] - شیخ طوسى، مصباح التهجد، ص 551.
[31] - وسائل الشیعه، ج 10، ص 373.
[32] - همان.
[33] - کامل الزیارات، ص 113.
[34] - همان، ص 183.
[35] - همان.