از شقیق بن سلمه نقل شده است که ام سلمه گفت: پیامبر اکرم (ص) به همراه حسنین (ع) در خانه من بودند که جبرئیل فرود آمد و عرض کرد: یا محمد! امت تو فرزندت را بعد از تو خواهند کشت و با دست به حضرت حسین (ع) اشاره کرد). رسول خدا (ص) بسیار گریست و حسین را به سینه خود چسباند؛ پس مقدارى خاک را که جبرئیل برایش آورده بود بویید و فرمود: واى از کرب و بلا! و پس به من فرمود:
اى ام سلمه! زمانى که این خاک به رنگ خون درآمد، بدان که فرزندم حسین کشته شده است). ام سلمه مى‏گوید: آن تربت را در ظرفى شیشه‏اى ریختم و هر روز به آن مى‏نگریستم تا این‏که در روزى آن خاک به رنگ خون درآمد.[1]
این روایت را احمد حنبل در مسندش و حاکم نیشابورى در مستدرکش نقل مى‏کنند و حاکم نیشابورى مى‏گوید: این روایت مطابق شرط بخارى و مسلم و صحیح است.
در زیارتنامه امام صادق (ع) براى جدّش سیدالشهدا (ع) چنین آمده:
«سلام بر تو اى دردانه خدا در آسمان‏ها و زمین؛ من شهادت مى‏دهم که خون تو در خُلد بَرین جاویدان و عرش خدا در سوگ خدا به لرزه درآمد؛ همه مخلوقات خدا در هفت آسمان و زمین بر تو گریستند».[2]
در آستانه ظهر عاشوراى 1434 قمرى در موزه حرم مطهر امام حسین (ع) مقدارى از تربت امام که در موزه به نمایش گذارده شده بود، به رنگ خون در آمد و این سرخى تا روز سیزدهم ادامه داشت). بى شک این اتفاق شکوهمند، در نوع خود اعجاب برانگیز و شکوهمند بود.
حجت‏الاسلام «سید حسین حکیم» از اساتید حوزه آنچه در موزه حرم مطهر افتاد را تعبیرى غیبى از مظلومیت امام حسین (ع) تفسیر نمود و به خبرنگاران و شخصیت‏هایى که در موزه حرم شاهد این واقعه بودند گفت:
ما همه شاهد پیدایش امرى خارق‏العاده هستیم و بسیارى از منابع خبرى و شبکه‏هاى ماهواره‏اى مشغول تصویربردارى از آن هستند و شخصیت‏هاى علمى و مذهبى سراسر دنیا این اتفاق بزرگ را رصد مى‏کنند). مقدارى از تربت قبر امام حسین (ع) در موزه حرم مطهر و در معرض دید گذاشته شده و مى‏بینیم که در عاشوراى امسال به رنگ خون تازه درآمده است و این همان خونى است که در وجود مؤمنان و عاشقان امام حسین (ع) در جریان است. حجت‏الاسلام حکیم افزود:
اعتقاد ما به امام حسین (ع) و حقانیتش هیچ‏گاه متوقف بر این معجزه و امثال آن نبوده و نخواهد بود؛ بلکه این عقیده‏اى ریشه‏دار در ایمان ما به شخصیت امام حسین (ع) مى‏باشد که از کلام نبى اکرم (ص) در فضایل امام گرفته شده است.
«علاء ضیاءالدین» مدیر موزه حرم امام حسین (ع) نیز به خبرنگاران گفت:
این خاک مطهر از نزدیک‏ترین مکان به قبر شریف امام حسین (ع) برداشته شده و در ورودى موزه حرم درون ظرف شیشه اى قرارداده شد. این تربت شریف از جمع آورى و مخلوط کردن چند مورد خاک که متعلق به قبر شریف امام حسین (ع) بودند و نزد افرادى موثق از شهر کربلا به صورت موروثى محافظت مى شدند، به دست آمده بود و پس از انکه مخلوط شد در این ظرف شیشه اى قرار گرفت. این تربت پاک در اثناء مقتل‏خوانى در حرم به رنگ خون تازه درآمد.
شبکه عربى «کربلا» که با مدیریت تولیت حرم مطهر اداره مى‏شود، این حادثه بزرگ را در پوششى از مراسم عاشوراى حسینى سال 1434 قمرى به طور زنده و مستقیم پخش کرد. این یک اتفاق عادى نیست؛ بلکه معجزه‏اى است که در محل به خاک‏سپارى سیدالشهدا (ع) متبلور شده و این خاک پاک است که خداوند این شرافت و قداست را به آن داده و این توفیق را شامل حال آن کرده تا ودیعه‏گاه جسم مطهر و مقدس سبط نبى‏اکرم و خامس آل کساء باشد.
 
[1] . معجم کبیر طبرانى، ج 3، ص 108.
[2] . کلینى، الکافى، ج 4، ص 576.